MAŁŻEŃSTWO

Bahaici traktują małżeństwo bardzo poważnie, jak wierzą, jest ono duchowym związkiem mającym przetrwać na zawsze.

„Prawdziwe małżeństwo bahaitów jest takie, że mąż i żona powinni być połączeni i duchowo i fizycznie, aby mogli zawsze ulepszać wzajemnie swoje duchowe życie i cieszyć się wciąż trwającą jednością we wszystkich światach Boga.”

Jest ono także fizyczną koegzystencją i przyjaźnią. Udane małżeństwo otwiera drogę w umacnianiu zdrowia i szczęścia męża i żony.
W celu osiągnięcia szczęścia i całkowitej jedności przede wszystkim potrzeba wielkiej ostrożności w zmierzaniu ku małżeństwie we właściwy sposób.

Wybór partnera.
Bahá’u'lláh zachęcał każdego do małżeństwa.

Opisał je jako fortecę dla dobrobytu, normalny i zdrowy stan dla ludzi dorosłych, w którym uczucia seksualne mogą być bezpiecznie wyrażone w duchu miłości.

Oczekuje się od bahaitów całkowitej czystości przed małżeństwem i absolutnej wierności po ślubie.
Według wiary bahá’i, para musi mieć wolną rękę we wzajemnym wyborze i rodzice nie mają prawa aranżować ani wpływać na małżeństwo.

Para „musi jednakże przedsięwziąć największą ostrożność w dogłębnym poznaniu swych charakterów, aby przymierze pomiędzy nimi było związkiem, który przetrwa na zawsze. Ich celem musi być stanie się kochającymi się nawzajem towarzyszami na teraz i zawsze…”

Kiedy wybór już się dokonał, narzeczem muszą uzyskać błogosławieństwo rodziców, zanim dojdzie do ślubu.

To upewni ich, że będą mieli poparcie obydwu rodzin, szczególnie pomocną w czasie kłopotów. Zabezpiecza to jedność rodziny, a jedność i harmonia to idea przewodnia bahaickiego życia i bahaickich nauk.

Pomaga to też w upewnieniu się, że ich wybór jest właściwy.

Rodzice muszą zrobić wszystko, co w ich mocy, żeby dowiedzieć się, czy partner jest wystarczająco dobry, aby małżeństwo mogło się powieść.

Muszą zrozumieć, że nigdy nie mogą odmówić zgody tylko z powodu różnic np. rasy, religii, czy pochodzenia.
Kiedy rodzice dadzą swoje z głębi serca płynące poparcie dla małżeństwa, ma ono o wiele większą szansę na sukces.

Bahaicki ślub sam w sobie jest bardzo prosty.

Wszystko, czego się wymaga to, aby pan i panna młoda powiedzieli przed świadkami:

„Małżeństwo (...) jest zjednoczeniem i serdecznym uczuciem obu stron." `Abdu`l-Bahá

„Zaprawdę, wszyscy będziemy posłuszni Woli Bożej”.

Wszystko inne pozostawione jest do wyboru parze i może być zaczerpnięte z kultury regionu lub uczestników.

Zazwyczaj młodzi wybierają modlitwy i pisma oraz zapraszają przyjaciół i krewnych do udziału w ceremonii. W niektórych krajach konieczny jest ślub cywilny, w innych ślub bahaicki jest akceptowany jako prawomocna ceremonia.

Jeśli bahaita zaślubia kogoś wyznającego inną religię, wtedy zwykle organizuje się ceremonie w obu religiach.
Powołanie małżeństwa do życia

„Małżeństwo bahaickie jest zobowiązaniem się dwóch części jedna drugiej i ich wzajemnym połączeniem umysłu i serca.”

Młodzi muszą nauczyć się żyć razem w harmonii i wspólnej pracy jako zespół. Powinni oni dzielić swoje troski i wydarzenia ich życia i zawsze okazywać miłość jedno drugiemu.

„Pielęgnujcie stale drzewo waszej jedności.”

Żadne nie ma prawa narzucać swoich życzeń drugiemu: „Są więc momenty, w których żona powinna mieć wzgląd na męża, i moment]/, kiedy mąż winien mieć wzgląd na żonę, ale żadne nie powinno nigdy niesprawiedliwie dominować nad drugim.”

ZAWARCIE MAŁŻEŃSTWA - WYMAGANIA/CEREMONIA

Zasady zawarcia małżeństwa w naszej Wierze obowiązują wszystkich - bahaitow przede wszystkim, ale i tych, którzy pragnęliby zawrzeć małżeństwo według naszych zasad.
Oto one:
- wszyscy żyjący rodzice obu małżonków muszą wyrazić zgodę na zawarcie małżeństwa, w formie pisemnej lub po prostu być obecnym na uroczystości. Ta zgoda niekoniecznie jest zgoda na małżeństwo bahaickie, ale na samo zawarcie małżeństwa przez parę;
- ślub cywilny powinien się odbyć najpierw, ceremonia bahaicka w tym samym dniu po ślubie cywilnym;
- podczas ceremonii, oboje małżonkowie wypowiadają przysięgę, która brzmi: „Zaprawdę wszyscy będziemy posłuszni Bogu” - i
- świadkami ceremonii (nie muszą to być bahaici) muszą być osoby godne zaufania, które zapoznały się z wymaganiami zawarcia związku małżeńskiego w wierze bahá`i
- podczas części modlitewnej czyta się fragmenty ze Świętych Pism (mogą być z Biblii, Pism bahaickich lub innych religii), modlitwy, oczywiście można dodać muzykę.
- zazwyczaj na takiej uroczystości jest obecny przedstawiciel lokalnej rady bahaitów (jeśli nie jest jednym ze świadków), a jeśli w danej miejscowości nie ma takiej rady - przedstawiciel Narodowego Zgromadzenia - nie dokonuje on żadnych specjalnych czynności, ale upewnia się, ze powyższe zasady zostały spełnione w czasie ceremonii.

Kilka pięknych modlitw zostało objawionych przez Bahá`u`lláha i Abdu’1-Bahę na okazję ślubu. Nie są one obowiązkowe, ale jeżeli ktoś czuje potrzebę, to może je odmówić wraz z tamtym wersetem.

Z okazji małżeństwa, tak jak i innych radosnych wydarzeń, ludzie różnych plemion i narodowości urządzają przyjęcia, zabawy i przedstawienia, które są częścią ich kultury. Zwyczaje te, nie powinny jednak być wbrew naukom Boga o utrzymywaniu czystości charakteru i godności człowieka (bahaitom nie wolno pić alkoholu). Jest wiele pięknych pieśni i tańców ludowych, które wzbogacają złożoną kulturę rodzaju ludzkiego. Bahaici zachęcają do czerpania z tych zasobów kulturowego dziedzictwa tak przy okazji ślubów, jak i innych uroczystości świątecznych.

Czy bahaita może poślubić nie-bahaitę?

Tak. Bahaita lub bahaitka może poślubić osobę, przynależącą do jakiejkolwiek innej religii. W rzeczywistości, jeden z przykazań Bahá’u'lláha brzmi:

„…poślubić ludzi (innych) religii z radością i aromatem; okazywać to, co zostało obwieszczone przez mówcę z Góry; i oddawać sprawiedliwość w sprawach. Zwolennicy szczerości i wierności muszą poślubić różnych ludzi świata, z radością i aromatem; gdyż kojarzenie zawsze sprzyja jedności i harmonii, a jedność i harmonia są podstawą porządku świata i żyda narodów. Błogosławieni ci, którzy mocno dzierżą sznur współczucia i życzliwości, a nie znają urazy i nienawiści!”
(Bahá’i World Faith)

Prawo małżeńskie bahaitów, jest jeszcze jednym symbolem jedności rodzaju ludzkiego.

Pokazuje ono, że Wiara bahaitów nie jest tylko dla jakiegoś szczególnego kultu, czy ugrupowania. Ona jest dla całej ludzkości.

Postawy i cechy potrzebne do zbudowania harmonijnego związku:

„Małżeństwo bahaickie jest zjednoczeniem i serdecznym uczuciem obu stron. … Trwałe przymierze pomiędzy nimi stać się musi wiecznym związkiem a zamiarami ich winny być zgoda, przyjaźń, jedność i osiągnięcie życia wiecznego. W prawdziwym małżeństwie bahaickim mężczyzna i kobieta zjednoczeni mają być duchowo i fizycznie, aby łączyła ich jedność wieczna przez wszystkie boskie światy. Doskonalić mają nawzajem swoje życie duchowe. Takim jest małżeństwo bahaickie.”
`Abdu`l-Baha

- wzajemność:

“Pan, niezrównany jest, On stworzył kobietę i mężczyznę, by przebywali ze sobą w najbliższej wspólnocie i by byli niczym jedna dusza. Są oni dwojgiem towarzyszy życia, dwojgiem serdecznych przyjaciół, którzy powinni troszczyć się wzajemnie o swe dobro. Jeśli tak żyją, przejdą przez ten świat w doskonałym zadowoleniu, szczęśliwości i pokoju serca i staną się przedmiotem bożej łaskawości i dobroci w królestwie niebieskim. Starajcie się zatem przebywać ze sobą sercem i duszą jak dwa gołębie w gnieździe, bo to błogosławione jest w obu światach.” `Abdu`l-Bahá

- szacunek

- przyjaźń

„…Ich celem musi być: pozostanie kochającymi towarzyszami i przyjaciółmi w jedności ze sobą przez wieczność…” `Abdu’l-Bahá

- lojalność - duchowa cecha, która ‘jednoczy serca’ (`Abdu’l-Bahá)

- czystość i wierność

„…małżeństwo musi być zarówno związkiem ciała jak i ducha, ponieważ i mąż i żona są rozpaleni tym samym winem, oboje są zakochani tą samą niezrównaną Twarzą, oboje żyją i poruszani są tym samym duchem, oboje są oświetleni tą samą chwałą. Ten związek między nimi jest duchowym związkiem, i będzie on trwał wiecznie. Podobnie kiedy doświadczają silnych i trwałych więzów w świecie fizycznym, gdy małżeństwo oparte jest zarówno na duchu jak i ciele, ten związek jest prawdziwym i dlatego przetrwa. Jeśli jednak ta nić łącząca ma wyłącznie charakter fizyczny, z pewnością będzie wyłącznie chwilowa i musi zakończyć się separacją.
Tak więc, kiedy ludzie Bahy postanowią pobrać się, związek musi być prawdziwym związkiem, duchowym jak i fizycznym spotkaniem, aby na każdym etapie życia i we wszystkich światach Boga, ich związek przetrwa; ponieważ ta prawdziwa jedność promieniuje z powodu miłości do Boga.” `Abdu’l-Bahá

- bliskość i wolność

„…małżeństwo musi być zarówno związkiem ciała jak i ducha, ponieważ i mąż i żona są rozpaleni tym samym winem, oboje są zakochani tą samą niezrównaną Twarzą, oboje żyją i poruszani są tym samym duchem, oboje są oświetleni tą samą chwałą. Ten związek między nimi jest duchowym związkiem, i będzie on trwał wiecznie. Podobnie kiedy doświadczają silnych i trwałych więzów w świecie fizycznym, gdy małżeństwo oparte jest zarówno na duchu jak i ciele, ten związek jest prawdziwym i dlatego przetrwa. Jeśli jednak ta nić łącząca ma wyłącznie charakter fizyczny, z pewnością będzie wyłącznie chwilowa i musi zakończyć się separacją.
Tak więc, kiedy ludzie Bahy postanowią pobrać się, związek musi być prawdziwym związkiem, duchowym jak i fizycznym spotkaniem, aby na każdym etapie życia i we wszystkich światach Boga, ich związek przetrwa; ponieważ ta prawdziwa jedność promieniuje z powodu miłości do Boga.” `Abdu`l-Bahá

„Małżeństwo (…) jest zjednoczeniem i serdecznym uczuciem obu stron.” `Abdu`l-Bahá

“Starajcie się zatem przebywać ze sobą sercem i duszą jak dwa gołębie w gnieździe, bo to błogosławione jest w obu światach.” `Abdu`l-Bahá

- czułość

„… musicie okazywać czułość i miłość każdemu człowiekowi, nawet swoim wrogom i witać ich wszystkich z prawdziwą przyjaźnią, uprzejmością i radością. ” `Abdu`l-Bahá