'Abdu'l-Baha

Jak już przypominano nam niezliczoną ilość razy w ciągu ostatnich kilku tygodni, sto lat temu w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku, podczas swojego dziewiczego rejsu na trasie Southampton-Cherbourg-Queenstown-Nowy Jork, “niezatapialny” Titanic zatonął na Północnym Atlantyku, zabierając ze sobą ponad 1500 ludzkich istnień.

Ze wszystkich historii jedną z najbardziej niezwykłych jest historia 68-letniego Persa, który  jak się okazało, nie był, choć miał być, pasażerem feralnego rejsu.

Abbas Effendi - znany jako ‘Abdu’l-Bahá lub “Sługa Boży” - nazwany zarówno przez prasę w Europie a także w Stanach filozofem, apostołem pokoju, a nawet jako powrotem Chrystusa. Jego amerykańscy wielbiciele przesłali mu tysiące dolarów na zakup biletu na Titanica, błagając go, aby przybył do nich w otoczeniu największego bogactwa. On jednak odmówił i przekazał pieniądze na cele charytatywne.

“Zostałem poproszony, aby popłynąć na Titanicu,” - powiedział później - “ale moje serce nie podpowiedziało mi, abym tak uczynił.”

Zamiast tego ‘Abdu’l-Bahá popłynął do Nowego Jorku bardziej skromnym statkiem SS Cedric. Każda licząca się gazeta w Nowym Jorku opisała jego przybycie do Ameryki w dniu 11 kwietnia, a także jego ośmiomiesięcznej podróży od wybrzeża do wybrzeża po Stanach. Ten cudzoziemiec w turbanie i “orientalnych szatach” zagościł na pierwszych stronach gazet.

The New York Times odnotował, że jego misją było “obalenie uprzedzeń … narodowościowych, rasowych i religijnych.” Artykuł cytuje także jego słowa wprost: “Nadszedł czas, by ludzkość podniosła sztandar jedności ludzkiego świata, tak, aby zakończyły się dogmatyczne formuły oraz przesądy.”

W prasie często nazywano go prorokiem, a zwłaszcza “perskim prorokiem” (ach, aliteracja!). Jeden nagłówek po jego wykładzie na Uniwersytecie Stanforda brzmiał: “Prorok mówi, że nie jest prorokiem”.  ‘Abdu’l-Bahá był w rzeczywistości przywódcą wówczas rodzącej się wiary bahá’i, choć konsekwentnie dementował stwierdzenia o byciu prorokiem.

`Abdu`l-Baha przemawia w kościele w Chicago

Głosił wiarę zapoczątkowaną w połowie XIX wieku przez  swojego ojca Bahá’u'lláha, opartą na jedności wszystkich religii. W tamtych czasach w Stanach Zjedoczonych było jedynie kilkaset bahaitów, dziś jest ich 150 000. Dzień po dniu, miesiąc po miesiącu tłumy z całej Ameryki (często w tysiącach) przybywały, aby go usłyszeć. W synagogach wychwalał Chrystusa. W kościołach wychwalał nauki Mahometa. I podczas całej jego podróży o przebywanie w jego towarzystwie zabiegały tak światłe osoby jak Andrew Carnegie, Alexander Graham Bell i Khalil Gibran.

W jaki sposób ‘Abdu’l-Bahá inspirował tak wielu? - ta tajemnicza postać ze wschodu, która spędziła czterdzieści parę lat w więzieniu za wyznawaną religię, który nigdy nie uczęszczał do szkoły ani nie był w kontakcie z zachodnią kulturą?

Podejrzewam, że ma to coś wspólnego nie z tym, co mówił, lecz z tym, co robił.

“To jedyny człowiek na świecie, który przy jednym stole zebrał Persa, wyznawcę Zaratustry, żyda, chrześcijanina, muzułmanina.” - [sic] napisała Kate Carew z New York Tribune. Później w tym samym artykule opisuje wizytę ‘Abdu’l-Bahy w Misji Bowery na Lower East Side - gdzie osobiście wręczył srebrne monety 400 bezdomnym ludziom.

W trakcie swojej wizyty w USA odsunął na bok społeczny protokół i konwenanse upierając się, że wszędzie, gdzie będzie przemawiać, takie spotkania będą otwarte dla ludzi wszystkich ras. Nie wywołało to zachwytu u wszystkich w tamtych czasach, jak można sobie wyobrazić. W Great Northern Hotel na 57 ulicy (obecnie Parker Meridien) kierownik stanowczo odmówił wejścia na teren posiadłości wszystkim czarnoskórym. “Jeśli ludzie zobaczą, że jedna kolorowa osoba weszła w progi mojego hotelu, żadna szanowana osoba nie postawi więcej w nim swojej stopy.” - powiedział.

Więc ‘Abdu’l-Bahá zamiast w hotelu zorganizował wielokulturowe święto w domu jednego z jego wyznawców, gdzie wielu białych usługiwało czarnoskórym - dość wywrotowa postawa na tamte czasy.

'Abdu'l-Baha przemawia w Nowym Jorku

„Jedynie wśród ludzi kolor skóry stał się przyczyną niezgody.” - zauważył  ‘Abdu’l-Bahá - “Zwierzęta pomimo faktu, że brakuje im umiejętności myślenia i zrozumienia, nie czynią koloru przyczyną konfliktu. Dlaczego człowiek, który ma rozum, tworzy konflikty w tym względzie?”

Przemówienia ‘Abdu’l-Bahy przenikały słuchaczy ich radykalną prostotą. A jednak podsunął myśli, z którymi Ameryka zmaga się niemal wiek później:

• potrzebę prawdziwej harmonii rasowej i równości płci;
• eliminację skrajnego bogactwa i ubóstwa,
• niebezpieczeństwo nacjonalizmu i fanatyzmu religijnego,
• nacisk na niezależne poszukiwanie prawdy.

Czy któreś  z powyższych nie brzmią aktualnie w 2012 roku?

Jego misja jedności rozprzestrzeniła się w narodzie amerykańskim sto lat temu i powinna być celebrowana na równi z przesłaniem takich ludzi jak Gandhi, Dalajlama i Martin Luther King.

W swoim pierwszym publicznym wystąpieniu w Stanach Zjednoczonych w nowojorskim kościele Wniebowstąpienia u zbiegu Piątej Alei i ulicy 10  ‘Abdu’l-Bahá wychwalał materialny postęp w dziedzinach sztuki, rolnictwa i handlu, lecz przestrzegł, że równie ważne jest rozwinięcie naszych duchowych możliwości.

“Dla człowieka, niezbędne są dwa skrzydła.  Jednym skrzydłem jest siła fizyczna oraz materialna cywilizacja;. Drugie skrzydło to moc duchowa oraz boska cywilizacja. O jednym skrzydle lot jest niemożliwy.”

To przemówienie zebrani mogli usłyszeć w dniu 14 kwietnia 1912 roku. Tego samego dnia Titanic uderzył w górę lodową.

Tłumaczenie za:

http://www.huffingtonpost.com/rainn-wilson/abdul-baha_b_1419099.html?ref=tw

Tonący Titanic

18 kwietnia (środa) 2012 w godz. 18:30-21:00

w Narodowym Centrum Bahaickim przy ul. Lanciego 13 lokal użytkowy nr U6 (to nie jest mieszkanie prywatne), Ursynów-Natolin

Kontakt: 517 596 527

Bahaicka świątynia w Hajfie, Góra Karmel, Izrael

21 kwietnia w Polsce (tak jak na całym świecie) bahaici w miastach, gdzie mieszka więcej niż dziewięcioro wyznawców wybiorą swoje rady lokalne czyli Lokalne Zgromadzenia Duchowe.
Wybory są tajne, każdy wyznawca powyżej 21 lat wybiera spośród wszystkich wyznawców danej miejscowości. Nie ma kampanii wyborczej. Nawet mąż i żona nie powinni rozmawiać kogo chcą wybrać.

„Wybierający (…) przepełnieni modlitwą, po zastanowieniu i medytacji, powinni z oddaniem wybrać wierne, szczere, doświadczone, zdolne i kompetentne dusze, które godne są członkostwa (…).”
(Powszechny Dom Sprawiedliwości z listu do Narodowego Zgromadzenia Duchowego Iranu, 1943)

„Niedozwolone jest czynić jakiekolwiek uwagi do jakichkolwiek indywidualnych imion. Przyjaciele powinni unikać złych metod i wstrętnych zwyczajów polityków. Powinni zwrócić się całkowicie ku Bog i z czystością intencji, z wolnością ducha i w świętości serca współpracować w wyborach.”
(1932 rok, z listu w imieniu Shoghi Effendiego)

Lokalne Zgromadzenie składa się z 9 członków - kobiet i mężczyzn powyżej 21 lat.

Członkowie Zgromadzeń Duchowych pochodzą często ze środowisk różniących się społecznie, intelektualnie i duchowo. Starsi i młodzi, weterani i nowo zadeklarowani, wszyscy mogą wspólnie zasiadać jako członkowie Zgromadzenia Duchowego.
Ta różnorodność myśli, kultur, zwyczajów i pochodzenia, która mogłaby stworzyć sprzeczności, paraliżujące działanie organizacji w świecie zewnętrznym, staje się źródłem siły i błogosławieństwa dla Zgromadzenia Duchowego, którego członkowie nie przywiązując uwagi do różnic w wykształceniu, możliwościach i zdolnościach, potrafią pracować wspólnie dla dobra wspólnoty bahaickiej jak i społeczności lokalnej

Slużba w Zgromadzeniu nie wiąże się ze specjalnymi przywilejami we wspólnocie - jest to honor służenia w Zgromadzeniu:

“Administratorzy Wiary Bożej muszą być jak pasterze. Celem ich powinno być rozwianie wszelkich wątpliwości, nieporozumień oraz krzywdzących różnic, które mogą powstać wśród wyznawców.”
z listu w imieniu Shoghi Effendiego

Czym jeszcze zajmuje się Lokalne Zgromadzenie?
Planuje spotkania we wspólnocie, obchody Świąt, działania związane z rozwojem wspólnoty. Wyznawcy mogą do Zgromadzenia się zwrócić ze swoimi problemami oraz zgłosić pomysły aktywności.

“…Te ciała mają święty obowiązek pomagania, doradzania, ochrony i bycia przewodnikiem dla wyznawców w każdy sposób w ramach swojej mocy, w przypadku zwrócenia się do nich - zaprawdę, zostały ustanowione właśnie dla utrzymania porządku i jedności oraz zachowania posłuszeństwa przykazaniom Boga wśród wyznawców. Powinniście zwracać się do nich jak dziecko do swoich rodziców…” (Shoghi Effendi, 28 wrzesień 1941)

21 kwietnia to pierwszy dzień 12-dniowego Święta Ridván - upamiętnia czas, kiedy Baha`u`llah w 1863 roku w ogrodzie Ridván w Bagdadzie ogłosił najbliższym wyznawcom, że jest Objawicielem Bożym na ten czas.
Okres ten trwa od 21 kwietnia do 2 maja - pierwszy, dziewiąty i dwunasty dzień Ridván to dni świąteczne, podczas których nie powinno się pracować.

WARSZAWA

Świątynia na górze Karmel

Kiedy: wtorek, 20 marca, w godz. 18:00-20:30

Gdzie: Centrum Bahaickie, ul. Lanciego 13 lokal użytkowy nr U6, Ursynów - stacja metro Natolin

Tegoroczny program święta przewiduje m. in.

- modlitwy w różnych językach

- prezentacja na temat Góry Karmel (Hajfa, Izrael)

- część towarzyska

- część artystyczna

(jak najbardziej można przyjść z dziećmi)

kontakt: 692 035 305; email: nsa@bahai.org.pl

“NOWY OGRÓD”

Wiosna cały czas powraca i powoduje wielkie zamieszanie pośród wszystkich stworzonych rzeczy. Równiny i wzgórza ożywają. Drzewa delikatnie się zielenią. Liście, pąki i owoce wyłaniają się w nieskończonym i delikatnym pięknie. - fragment z pism Wiary Bahá’í

“Kobieta zaprawdę ma większe znaczenie dla rasy.

Bahaitka z Polski na zjeździe wszystkich bahaitów ze świata

Ma większe brzemię i cięższą pracę.

Kobieta ma większą odwagę moralną niż mężczyzna; ma również szczególne dary, które umożliwiają jej rządzić w chwilach niebezpieczeństwa i kryzysu…”

`Abdu`l-Bahá

Tak samo jest w wierze bahá`i. Nasz rok podzielony jest na 19 miesięcy, które składają się z 19 dni.

Bahaici obchodzą święto Ayyam-i-Ha

Daje to razem 361 dni.

A co z pozostałymi 4 dniami? To nasze Dni Międzykalendarzowe, tzw. Ayyam-i-Há.

Od 26 lutego do 1 marca odwiedzamy się, zapraszamy gości, obdarowujemy się prezentami.

Czy to karanawał?

Dni Międzykalendarzowe to coś więcej - Bahá`u`lláh tak mówi o nich:

„Wypada ludziom wiary baha`i podczas tych dni radować się, przynieść radość ich bliźnim, tym ubogim i potrzebującym, z radością wysławiać Pana.”

Tak więc otrzymujemy wtedy, ale i dajemy.

Obdarowujemy nie tylko materialnymi podarkami, ale też uśmiechem, troską, serdecznością.

Dlatego zapraszamy na święto Ayyam-i-Há w Centrum Bahaickim w Warszawie w niedzielę 26 lutego w godz. 15:00-17:00

ul. Lanciego 13 lokal użytkowy nr U6 (wejście obok Mille Media)

Informacje o innych spotkaniach w innych wspólnotach można uzyskać pisząc na adres: bahai@bahai.org.pl

„Lubię Ayyam-i-Há, bo nie tylko dostaję prezenty, mamy zabawy i przyjęcia, ale codziennie przez te 4 dni staram się spełnić dobry uczynek, choćby to było zaśpiewanie piosenki mojemu tacie!” Adam, 9 lat

Siona Neale, wokalistka, bahaitka

“W czasie Ayyam-i-Há każdego dnia gotuję inną potrawę: włoskie spaghetti, innego dnia kanadyjską potrawę (bo pochodzę z Kanady), potem karaibską (mój tata pochodził z Karaibów) i polską (bo mój mąż jest Polakiem)!”

Siona

Ayyam-i-Há znaczy ‘Dni Há’. „Há” to litera “h” w alfabecie arabskim. Jest to również pierwsza litera arabskiego zaimka używanego często w odniesieniu do Boga czy „Boskiej Istoty”.

A po Ayyam-i-Há zaczynamy 19-dniowy post - ale o tym w następnym tygodniu.

Masz pytanie, zadzwoń 692-035-305 lub napisz do nas: bahai@bahai.org.pl

Kalendarz bahaicki jest oparty na systemie słonecznym. Składa się z 19 miesięcy, które mają nazwy określające cechy Boga, np. wspaniałość, chwała, światło, moc, itd.

Od 26 lutego do 1 marca bahaici obchodzą ‘Ayyam-i-Há’ - czas radości, odwiedzin, obdarowywania się, ale także służenia innym.
„Lubię Ayyam-i-Há, bo nie tylko dostaję prezenty, mamy zabawy i przyjęcia, ale codziennie przez te 4 dni staram się spełnić dobry uczynek, choćby to było zaśpiewanie piosenki mojemu tacie!” Ania, 9 lat

Jak bahaici obchodzą Naw Ruz (Nowy Rok)?

Każda wspólnota przygotowuje własne uroczystości i własny program. Dzięki temu tożsamość narodowa wyznawców, ich kultura jest zachowana.
Na pewno na uroczystości będą się składały fragmenty czytane z Pism bahaickich, muzyka. Można zorganizować piknik.
Składamy sobie życzenia, odwiedzamy się, obdarowujemy prezentami, nie tylko bahaitów, ale również naszych przyjaciół.
We wspólnotach, gdzie są dzieci, mamy zabawy i konkursy.

Zapraszamy przyjaciół i każdy może przyjść!

„Bardzo lubię Naw Ruz, bo kilka dni wcześniej sadzimy rzeżuchę. Mogę wtedy obserwować, jak rośnie.”
Mikołaj, lat 5

„W mojej szkole prezentowane były tradycje różnych religii. Jeden chłopiec opowiedział o święcie Chanuka. Ja opowiedziałem o bahaickim nowym roku, który obchodzimy 21 marca. Odwiedzają nas wtedy przyjaciele - nawet z innych miast. Program możemy ułożyć sami: modlitwy i cytaty, piosenki - my często w części towarzyskiej gramy w ogrodzie w piłkę nożną - przecież to już wiosna - można się cieszyć odradzającą się przyrodą!”
Adaś, lat 11

Naw Ruz jest nie tylko czasem zabawy, ale również powinien być czasem czynienia dobra, służenia innym.

Natomiast 31 grudnia bahaici obchodzą uroczystość rozpoczęcia nowego….miesiąca!

31 grudnia rozpoczyna się miesiąc o nazwie ‘Cześć’. Święto na początku każdego miesiąca jest świętem dla danej wspólnoty bahaickiej. Święto składa się z trzech części:
1) modlitewnej - czytane lub śpiewane są fragmenty pism bahaickich, modlitwy
2) administracyjnej - członkowie wspólnoty konsultują się o sprawach lokalnych
3) towarzyskiej - poczęstunek i swobodne rozmowy

A „Szczęśliwego Nowego Roku” życzy się bahaitom 21 marca! W roku gregoriańskim 2012 rozpoczęliśmy 169 rok ery bahaickiej!

Zapraszamy serdecznie na uroczystości każdego roku!

W świętych prawach Bożych, w każdym cyklu, znajdują się błogosławione święte dni, podczas których się nie pracuje. W takie dni wszystkie rodzaje zajęć czy to w dziedzinie handlu, przemyśle, rolnictwie, itd. są zabronione. Każda praca jest złamaniem prawa.

Wszyscy powinni spędzać miło czas, zebrać się, organizować spotkania, stać się jednym zgromadzeniem tak, aby narodowa jedność i harmonia mogły upersonifikować się w oczach wszystkich.
Jako że jest to błogosławiony dzień, nie powinien być on porzucony i nie powinien być pozbawiony rezultatów poprzez ograniczenie go do zbierania owoców samej przyjemności. Podczas takich błogosławionych dni powinny być fundowane instytucje, które powinny dawać nieskończone korzyści i przedstawiać dużą wartość dla ludzi tak, żeby w zwykłych rozmowach jak i na kartach historii stało się powszechnie znanym, że podczas świątecznych dni także pozytywne przedsięwzięcia zostały zainaugurowane.
A więc dlatego, człowiek musi szukać i przefiltrować obecną rzeczywistość, aby dowiedzieć się, jaka ważna sprawa, jakie filantropijne instytucje są najbardziej potrzebne.
Np. jeśli członkowie danej społeczności uznają, że wspólnota ta potrzebuje moralności, mogą oni położyć podwaliny dobrego zachowania w tym dniu. Jeśli społeczność potrzebuje rozszerzenia wiedzy, w tym dniu powinni oni podjąć filantropijne działania w tym kierunku. Jeśli wspólnota potrzebuje rozszerzenia działań w handlu, przemyśle lub rolnictwie, powinny być podjęte odpowiednie kroki, aby osiągnąć zamierzony cel. Jeżeli społeczność potrzebuje opieki, odpowiedniego wsparcia i troski o sieroty, powinni działać dla dobra sierot.

`Abdu’l-Bahá, 1912 rok

bahaicka gwiazda, symbol religii baha`i

duchową atmosferę.
Niektórzy bahaici obchodzą to święto w domach swojej dalszej i bliższej rodziny i czekają na święto Ayyam-i-Há (26 lutego -1 marca), podczas którego obdarowujemy się prezentami i staramy się służyć i być pomocnym innym.

Ponieważ wiara baha`i liczy 165 lat, wielu bahaitów wywodzi się z różnych religijnych tradycji. Oto jak spędzają ten grudniowy czas:

„Wcześniej byłam chrześcijanką. Jednakże deklarując się jako bahaitka nie zerwałam z wcześniejszymi poglądami. Zrozumiałam lepiej wiarę chrześcijańską studiując zarówno Biblię jak i bahaickie pisma święte.
Wiara bahá`i dąży do jedności, również na tym podstawowym, rodzinnym poziomie. Dlatego też zapraszam moich rodziców i w Wigilię siadamy razem i czytamy odpowiednie fragmenty z Biblii oraz z bahaickich pism świętych oraz śpiewamy kolędy i bahaickie piosenki.”
Elżbieta

„Ja mam naprawdę fajnie! Ponieważ moja mama jest chrześcijanką a mój tata bahaitą mam w roku dwa razy więcej świąt i …dwa razy więcej prezentów!”
Marek, lat 7
[bahaici obchodzą 9 głównych świąt w ciągu roku, podczas których nie pracują]

„W mojej szkole prezentowane były tradycje różnych religii. Jeden chłopiec opowiedział o święcie Chanuka. Ja opowiedziałem o bahaickim nowym roku, który obchodzimy 21 marca. Odwiedzają nas wtedy przyjaciele - nawet z innych miast. Program możemy ułożyć sami: modlitwy i cytaty, piosenki - my często w części towarzyskiej gramy w ogrodzie w piłkę nożną - przecież to już wiosna - można się cieszyć odradzającą się przyrodą!”
Adaś, lat 11

„Bahaici wierzą w Chrystusa. Jezus powiedział 2000 lat temu w Biblii: „Kochaj bliźniego swego”, Bahá`u`lláh mówi nam w tym wieku: „Kochaj całą ludzkość”. Czy jest jakaś różnica między „kochaniem bliźniego”, a „kochaniem ludzkości”?. To ilustruje postępowe objawienie: Bóg zsyła Objawicieli Bożych co jakiś czas, by przez swoje Pisma, Przesłanie pomagali ludziom się rozwijać.
Dlatego też dołączam do moich bliskich w duchowym obchodzeniu świąt chrześcijańskich, a oni obchodzą ze mną bahaickie święta.”
Zbigniew

Jak bahaici postrzegają Chrystusa

Miejsce spoczynku Baha`u`llaha - Bahji

Miejsce spoczynku Baha`u`llaha

Bahaickie święto:

Urodziny Baha`u`llaha

„…Gdy pojawi się w was myśl o walce, przeciwstawcie się jej silniejszą myślą o pokoju. (…) Myśli o wojnie niszczą zgodę, dobrobyt, spokój i zadowolenie. Myśli o miłości budują braterstwo, pokój, przyjaźń i szczęście.”

„…Jak potężne, och, jak potężne jest światło jedności, które może oświetlić całą Ziemię..”

Te słowa zostały wypowiedziane już przeszło 160 lat temu w Persji. Objawił je Báha`u`lláh (co znaczy „Chwała Boża”), który zapoczątkował wiarę bahá`i (bahaizm).

Jakże aktualne są one i dziś w rocznicę jego urodzin!

11 listopada po zachodzie słońca lub 12 listopada bahaici na całym świecie, również w Polsce obchodzą to święto.

Jak można określić jednym słowem przesłanie Baha`u`llaha? Jedność świata i sprawiedliwość. Ludzie pochodzący z różnych stron świata, różnego pochodzenia, rasy są równie ważni – są jedną wielką rodziną. Nauczał również, że kobiety i mężczyźni są równi (już w XIX-wiecznej Persji!), nauka i religia muszą być w harmonii, ekstremalna bieda i bogactwo muszą być zlikwidowane, a edukacja powszechna i obowiązkowa.

Prześladowany przez ówczesne władze, torturowany, wygnany w coraz to odleglejsze miejsca od Bagdadu, poprzez Konstantynopol (dzisiejszy Istambuł), Adrianopol (dzisiejsze Edirne) do miasta-twierdzy Akka. W ponad 100 tomach swoich Pism objawił nauki etyczne, społeczne, duchowe oraz prawa i przykazania.

A wojny? Wezwał władców tamtego czasu: szacha Persji, sułtana Turcji, papieża Piusa IX, cesarza Wilhelma I, królową Anglii – Wiktorię, Napoleona III, aby rządzili swoimi poddanymi sprawiedliwie i mądrze oraz ostrzegł ich, że jeśli nie zmienią swojego stylu rządzenia, i tak zostaną pozbawieni swej władzy…

W Warszawie zapraszamy 11 listopada (piątek) o godz. 17:00 do Narodowego Centrum Bahaickiego przy ul. Lanciego 13 lokal użytkowy nr U6.

Bahji - Izrael - miejsce spoczynku Baha`u`llaha

Báb (co znaczy ‘brama’) urodził się 20 października 1819 roku w mieście Shiraz w Persji. Jako młodzieniec odznaczał się niezwykłą (wrodzoną) mądrością, wielką pobożnością i szlachetnością charakteru.

Báb ustanowił odrębną religię, w której znalazło się wiele postępowych praw i zasad,

które stały się podwalinami wiary bahá`i, a które jednocześnie naraziły Go (i Jego wyznawców) na męczeńską śmierć.

Jednocześnie Báb (tak jak Jan Chrzciciel) przygotował ludzi na nadejście kogoś kto przyniesie pokój i sprawiedliwość - Objawiciela Bożego Baha`u`lláha.

Báb pozostawił po sobie wiele Pism i modlitw, a jedna z nich recytowana jest w trudnych chwilach:

„Czyż jest inny wybawiciel niźli Bóg? Powiedz: chwała niech będzie Bogu! On jest Bogiem! Wszyscy są Jego sługami i wszyscy zachowują Jego przykazania.”