Kalendarz bahaicki
Kalendarz bahaicki rozpoczął się w roku 1844, od ogłoszenia Objawienia przez Bába w Shirazie w Persji. Zgodnie z kalendarzem bahaickim, rok składa się z dziewiętnastu miesięcy, z których każdy liczy sobie dziewiętnaście dni, oraz z dodatkowych czterech Dni Wtrąconych (pięciu w roku przestępnym). Te cztery dni poprzedzające ostatni miesiąc roku, podczas którego bahaici poszczą, są uważane za dni radości i działalności charytatywnej. Post polega na powstrzymaniu się od jedzenia i picia od wschodu do zachodu słońca i obowiązuje wszystkich bahaitów od 15 do 70 roku życia, z wyjątkiem osób podróżujących, chorych, karmiących matek, kobiet w ciąży oraz podczas okresu.
Miesiące w roku bahaickim:
1. Bahá (Wspaniałość) 21 marca - 8 kwietnia
2. Jalál (Chwałą) 9 kwietnia - 27 kwietnia
3. Jamál (Piękno) 28 kwietnia - 16 maja
4. ‘Azamat (Wielkość) 17 maja - 4 czerwca
5. Núr (Światło) 5 czerwca - 23 czerwca
6. Rahmat (Miłosierdzie) 24 czerwca - 12 lipca
7. Kalimát (Słowa) 13 lipca - 31 lipca
8. Kamál (Doskonałość) 1 sierpnia - 19 sierpnia
9. Asmá’ (Imiona) 20 sierpnia - 7 września
10. ‘Izzat (Moc) 8 września - 26 września
11. Mashíyyat (Wola) 27 września - 15 października
12. ‘Ilm (Wiedza) 16 października - 3 listopada
13. Qudrat (Potęga) 4 listopada - 22 listopada
14. Qawl (Mowa) 23 listopada - 11 grudnia
15. Masá’il (Pytania) 12 grudnia - 30 grudnia
16. Sharaf (Cześć) 31 grudnia - 18 stycznia
17. Sultán (Panowanie) 19 stycznia - 6 lutego
18. Mulk (Władza) 7 lutego - 25 lutego
19. ‘Alá (Wzniosłość) 2 marca - 20 marca
Święto Dziewiętnastego Dnia
Święto Dziewiętnastego Dnia, ustanowione przez Bába oraz zatwierdzone przez Bahá’u’lláha, odbywa się co dziewiętnaście dni, każdego bahaickiego miesiąca i jest spotkaniem, na którym wyznawcy Boga gromadzą się w atmosferze jedności i radości. Święto jest okazją do regularnych konsultacji pomiędzy Lokalnym Zgromadzeniem Duchowym oraz członkami wspólnoty i zostało opisane przez Shoghiego Effendi jako „fontanna Światowego Porządku Bahá’u’lláha.”
Trzy części stanowią o charakterze Święta:
Modlitwy to część mająca całkowicie duchowy charakter. Podczas tej części czytane są modlitwy i fragmenty z Pism Bába, Bahá’u'lláha, oraz ‘Abdu’l-Bahy.
Konsultacja to część, podczas której ma miejsce ogólna rozmowa na temat spraw i rozwoju wspólnoty, która podlega Lokalnemu Zgromadzeniu Duchowemu. Wspólnota przekazuje Zgromadzeniu swoje rekomendacje, a Zgromadzenie przekazuje wspólnocie swoje decyzje.
Część towarzyska to wspólne przebywanie wyznawców w duchu jedności, radości i zabawy
Święta bahaickie
Rok bahaicki rozpoczyna się 21 marca i jest świętowany przez bahaitów jako Naw-Rúz. Główne dni świąteczne i święta rocznicowe w kalendarzu bahaickim to:
21 kwietnia – 2 maja 1863 Święto Ridván (Deklaracja Bahá’u’lláha)
23 maja 1844 Deklaracja Bába
29 maja 1892 Odejście Bahá’u’lláha
9 lipca 1850 Męczeńska śmierć Bába
20 października 1819 Urodziny Bába
12 listopada 1817 Urodziny Bahá’u’lláha
26 listopada Dzień Przymierza
28 listopada 1921 Odejście ‘Abdu’l-Bahy
21 marca Święto Naw-Rúz czyli bahaicki Nowy Rok
Fundusz
Wyznawcy Wiary Bahá’í ofiarowują regularne wpłaty do funduszu bahaickiego, zgodnie ze swoimi możliwościami oraz środkami. To, czy bahaita dokonuje wpłat, a także ich wielkość, jest całkowicie pozostawiona sumieniu wyznawcy i wynika z miłości, jaką darzy on wiarę bahá’í oraz jej Założyciela, Bahá’u’lláha. Nie jest ważne, jaką sumę dana osoba wpłaca, lecz nastawienie, z jakim ofiarowuje wpłatę. Pisma bahaickie podkreślają, że ofiarowanie wpłat na fundusz ma aspekt duchowy, a nie materialny, dlatego to, co się liczy, to duchowe podejście, hojność oraz stopień poświęcenia.
Wyznaczone instytucje zarządzają i administrują finansami bahaickimi na narodowym i międzynarodowym poziomie. Fundusze te są przeznaczane na projekty społeczne i ekonomiczne, funkcjonowanie administracji oraz rozwój wiary bahá’í. Podczas spotkań z okazji Świąt Dziewiętnastego Dnia członkowie wspólnoty są regularnie informowani o stanie funduszu lokalnego, narodowego, a także międzynarodowego.
Ponieważ finansowa niezależność jest bardzo ważna dla Wspólnoty, oraz ponieważ wspieranie funduszu jest według Pism duchowym przywilejem bahaity, wpłaty na fundusz są przyjmowane jedynie od członków wspólnoty bahaickiej.
