Dusza Ludzka

Racjonalna i nieśmiertelna dusza to istotna tożsamość każdej istoty ludzkiej i jest ona całkowicie poza porządkiem fizycznego stworzenia. Bahá’u’lláh używa metafory słońca, aby przybliżyć relację pomiędzy duszą, a ciałem: Dusza człowieka jest słońcem, poprzez które jego ciało zostaje oświecone i z którego pobiera ono pożywienie i tak należy ją postrzegać.

Poprzez wykorzystywanie mocy duszy osiągany jest ludzki postęp. ‘Abdu’l-Bahá powiedział, że dusza jest w stanie odkrywać rzeczywistości rzeczy, pojmować wyjątkowość istot oraz przenikać tajemnice istnienia. Wszelkie nauki, wiedza, sztuki, cuda, instytucje, odkrycia i przedsięwzięcia pochodzą od wykorzystanej inteligencji racjonalnej duszy.

Jesteśmy w stanie odzwierciedlać boskie atrybuty do tego stopnia, do którego wyczyścimy lustra naszych serc i umysłów poprzez modlitwę, studiowanie i stosowanie Świętych Pism, służbę dla ludzkości, zdobywanie wiedzy oraz wysiłki, aby polepszyć nasze postępowanie i pokonywać próby i trudności.

Kiedy nadchodzi śmierć w tym świecie, dusza odłącza się od ciała i rozwija się dalej w wiecznej podróży do doskonałości.

***

Kiedy dusza ma w sobie życie ducha, rodzi wtedy dobre owoce i staje się Boskim drzewem.
— ‘Abdu’l-Bahá